با فداکاری فراوان، فوکو در سراسر رشته ها را از بین می برد و به قرن هفدهم می رسد تا نشان دهد که چگونه نظام های کلاسیک دانش، که تمام طبیعت را در یک زنجیره ای بزرگ بودن و تقابل میان ستارگان در آسمان و ویژگی های یک چهره انسان مرتبط می کند، راه به علوم مدرن زیست شناسی، فنولوژی و اقتصاد سیاسی است. نتیجه، چیزی کمتر از باستان شناسی علوم است که الگوهای قدیمی از معانی را از بین می برد و نشان دهنده ی خودآزاری تکان دهنده حقایق دریافت شده ما است.
در کار که او را به عنوان مهمترین متفکر فرانسوی از زمان سارتر تأسیس کرد، میشل فوکو شواهد وحشتناکی را ارائه می دهد که "مرد" -من به عنوان یک موضوع دانش علمی-در بهترین حالت اختراع اخیر است، نتیجه یک جهش اساسی در فرهنگ ما.
خرید کتاب نظم اشیاء: دیرینه شناسی علوم انسانی
جستجوی کتاب نظم اشیاء: دیرینه شناسی علوم انسانی در گودریدز
معرفی کتاب نظم اشیاء: دیرینه شناسی علوم انسانی از نگاه کاربران
در این کتاب چشمگیر، فوکو بر پایه معرفتی سازماندهی عصر ما قرار می گیرد. وی بر روش معاصر جهان پست مدرن ما را با ردیابی توسعه معرفت ما از قرن 16 به day.While حال حاضر این ممکن است به نظر می رسد یک داستان ساده علی و معلولی فوکو می گوید به صراحت در موارد متعددی است که او نمی تواند برای حساب شکاف بین پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم. آنچه که او اشاره می کند دارای زوایای مختلفی است که به شدت تاکید می کند که در دوران کنونی ما این شکست را به طور کامل پردازش نکرده ایم، که ما هنوز در این منطق هستیم و بنابراین نمی توانیم آن را حساب کنیم. یکی از راه های صحبت کردن درباره این شکست یادآوری می شود که در دوران کلاسیک، دانش از طریق مرجعیت به بی نهایت ارجاع شده است. این باعث شد که زبان شفاف باشد. اگر محدودیتی برای دانش ما وجود داشته باشد، در این حقیقت قرار می گیرد که انسان ها محدود هستند و نمی توانند به حداکثر رسیدن به دانستن دسترسی پیدا کنند. هنگامی که این عصر را با عصر کنونی مقایسه می کنیم، ما شرایطی را می دانیم که توسط انسان متهم می شود. به عنوان ژیژک ممکن است بگویید، یک موضوع هود فردیت خود متوجه است، که تمام شرایط از دانستن پاس از طریق self.While ممکن است وسوسه به پرت شدن به تفکر فلسفی با این پیچ و تاب آرمانگرا، فوکو سریع است که برای اضافه کردن این ذهنیت است ممکن است به این دلیل ساخته شود که فرمالیته ذاتی زمینه های مختلف به منطق خود تقسیم شده است (برای او، زیست شناسی، اقتصاد و فنولوژی آنهایی هستند که به نظر می رسد، اما به هیچ وجه این موقعیت ها پایه و اساس نیست). منظور من از منطق امانت این است که رسم سازی، که به عنوان پذیرش ماتزیس به عنوان یک نماد بی طرف که با بیان آن برای بیان منطق امانتال بیان می شود، بیان می کند، هر کدام از این زمینه ها را قادر می سازد شرایط دانش خود را با تجدید نظر به یک آژانس مرکزی تعریف کنند هر دو به سمت میدان مغناطیسی است و فراتر از آن است. چه اتفاقی می افتد اتفاق می افتد این است که ما سایه خود را تعقیب می کنیم. انسان ها این زمینه های دانش را برای حل وظایف خاص مربوط به چگونگی ارزیابی وضعیت ما ایجاد کرده اند. ما می خواهیم چیزهای خاصی را بدانیم و ارزش این چیزها را بدانیم؛ به این ترتیب این زمینه ها منعکس کننده موقعیت های پایه ما است تا اینکه ما چه کسی هستیم و چگونه ما هستیم. به این ترتیب، این دانش های متمایز متفاوتی ایجاد می شود و به طور همزمان به تعصبات فرهنگی اشاره می کند که این زمینه های مختلف را مطالعه می کند. در نهایت، در این زمینه ها (زیست شناسی، اقتصاد، زبان و غیره) منعکس می شود که ما چگونه می توانیم دانست، به طوری که وقتی تلاش می کنیم به طور کامل این زمینه ها را بدانیم، در نهایت به دنبال بازتاب خود خواهیم بود. فوکو از نقاشی دیگو در Las Meninas به عنوان استعاره برای این شناخت استفاده می کند. چهره های مختلف در این زمینه در تلاش ما برای دیدن آنچه که در حال وقوع است، تثبیت می شود و در آن لحظه نگاهی ضعیفی از بازتاب خود در فاصله ای می گیریم. به همین دلیل، انسان و سوژه، به عنوان فوکو اشاره می کند، در واقع مجوز های اخیر که وجود نداشت قبلی را در این break.You می توانید ایده های بسیاری است که او در اینجا skims به عنوان انعکاس مواضع متفکران، دلوز، دریدا، لیوتار، Meillasoux پیدا کردن، بادیاریار ... آنها همه شرایط خود را ترتیب می دهند، اما ترتیب آنها از وضعیت ما، درست نیست که از آن بیرون بیاییم. به همین ترتیب نویسندگان مانند کافکا و بکت تنها به دلیل عصر امکان پذیر هستند؛ آنها در حال حاضر بیانگر سردرگمی نظم هستند که به ما بازمی گردند، آنها نظم را ایجاد نمی کنند و یا آنها انتقال خود را ثبت نمی کنند. یکی از ویژگی های برجسته ای که فوکو می نویسد، به این معنی است که این یک رویداد است، چگونه زمان خود را به عنوان معضل شناخت شناسی شناخته می شود. ناتوانی ما برای تصمیم گیری برای خود منشاء آگاهی، نشانه ای است که آگاهی در خارج از توانایی ما برای دانستن وجود دارد، زیرا این شرط چگونگی شناخت ماست. این به شدت با نوشتن Badying در رویداد، نشان می دهد که معیارهای ما برای دانستن برای ما نامرئی است. آگاهی مانند شکل انسان مانع دانش ما می شود، زیرا ما چهره ای هستیم که می توانیم همه چیز را در اطرافمان بدانیم. فوکو می خواهد عقیده تاریخی را در ظهور این رویداد تحقق یابد اما نمی تواند توضیح دهد. علت وجود ندارد، زیرا روش های درک ما قادر به حساب کردن برای خود نخواهند بود. در حقیقت، من اکنون این معرفت را بیان می کنم، زیرا امروزه علم فعلی فلسفه و دانش (از جمله علوم) تمایل به فکر کردن غیر منطقی به آگاهی دادن به شرایط واقعی دانستن دارد. این البته یک مشکل است، زیرا اگر پارامترهای انسانی ما برای آنچه اهمیت دارد، به اندازه کافی برای ما اهدافی نیست، و در واقع فقط میتواند منجر به بروز فرهنگی شود که در چگونگی تصمیم گیری در مورد آنچه که ارزش شناخت و چگونگی کسب اطلاعات را دارد ( چه فاکتورهایی مربوط است) سپس چه چیزی باید پایه ای برای ایجاد دانش جدید باشد؟ فوکو ارائه می دهد ...
مشاهده لینک اصلی
فوکو سخت دسته بندی است. بعضی او را بعنوان یک پست سازنده می بینند، برخی دیگر استدلال می کنند که او یک تاریخنگار جدید است. من فکر می کنم او خود را به عنوان نسل فریدریش نیچه می بیند. اولین بخش این کتاب به سادگی بر روی سطح سرگرمی است. تجزیه و تحلیل Foucaults از Velasquezs Las Meninas به عنوان مقاله ای است که می تواند به صورت خود بخواند. من همچنین از بحث فوکول در مورد دون کیشوت لذت بردم. بخش دوم کتاب بیشتر از یک مطالعه تاریخی است. فوکو تئوری جالبی در مورد تغییرات معرفت غالب - یعنی روشهایی که ما دانش را سازماندهی می کند - دارد و تحلیل متون روشنگری برای اثبات بحث خود را انجام می دهد.
مشاهده لینک اصلی
من واقعا نمی دانم چه چیزی از میشل Foucaults نظم چیزها. بعضی چیزها به نظر میرسد و دیگر چیزها جدید است. چیزهایی که واقعا جدید هستند و چیزهایی که جدید هستند درست است. فوکو استدلال می کند که نقطه عطفی در فهم و بررسی وجود دارد که در طول قرن 18 میلادی، شاید در نزدیکی انتهای دم، رخ داده است. همه چیز خوب است تا کنون، و این قطعا یک راه برای تقسیم کردن داستان فکری است. فوکو درست است که عصر روشنگری راه های جدیدی برای تفکر در مورد انسان ها و جهان به ارمغان آورده است، اما بقیه ادعا نمی کنند که فهم شوند. فوکو این ایده پیچیده ای دارد که نقش زبان در دانش به قرن 18 تغییر می کند. چگونه او این را تعیین می کند؟ از طریق تجزیه و تحلیل فنولوژیکی، نگاهی به نحوه استفاده از برخی از عناصر کلیدی در طول زمان تغییر کرد. این حداقل یک روش اصلی در مورد مطالعات است. اما این تجزیه و تحلیل فیلمی یا معنایی تقریبا نوعی شواهد لازم را برای توجیه چنین ادعاهای قدیم به عنوان فوکو به عنوان ساخت را ارائه می دهد. شاید کسی آن را هوشمندانه تر از من می توانست نظرات خود را به من توضیح دهد و مدارک Foucaults را برای ادعاهایش به من بدهد. من نمی توانم فوکو را درک کنم. می تواند مشکل من باشد
مشاهده لینک اصلی
شاید مفید ترین کتاب برای جمع آوری ایده هایی از Foucaults است که از طریق کارش پراکنده شده است. اول، با جمع آوری تاریخچه معرفت های کار، زندگی و زبان، نشان دادن الگوهای انقباض، این یکی را فراهم می کند Focoult بسیاری از فضا برای تفسیر ساختار فعلی (و یا شاید فعلا) خود را در مورد علوم انسانی است. می توان به وضوح کشف کرد که اهمیت سوبژکتیویت، عادی بودن و زندگی (بیوپاور) در شکل گیری معرفت مدرن نقش داشته است. دوم، اختلافاتي كه در اينجا توضيح داده شده اند، مجموعه اي از پرسش ها را ارائه مي دهند و گرچه پيشينه هاي فوكولس در مورد آنها پيچيده است، بسياري از آنها از زمان انتشار اين مجموعه در فوكاولت بيشتر بوده اند. از آنجاییکه آثار بعدی او اغلب به بعضی از ایده هایی که در این کتاب در این کتاب ایجاد شده اند، به همان اندازه که اغلب الگوهای خودشان را دنبال می کنند، معتقدند که از بعضی از فصل های اینجا، به خصوص کسانی که در نمایندگی و محدودیت های آن، نقش اندیشه و طبیعت در اندیشه معاصر. واقعیت این است که این خواندن ضروری است بهتر است که برای آنچه که این کتاب است و نه به عنوان چگونگی آن، دیده می شود، گرچه چندین بخش به طور خاص قابل خواندن است.
مشاهده لینک اصلی
من فصل اول این کتاب را در یک باشگاه کتاب خواندم. موضوع کتاب باشگاه نقاشی دیگو ولاسکز Las Menasinas بود که به طور کلی به عنوان نقاشی تحریک آمیز در تاریخ هنر شناخته شده بود. موضوع نقاشی می تواند یک دختر کوچک، پادشاه و ملکه اسپانیا، هنرمند یا بیننده شما باشد. همه چیز در مورد چشم انداز است. با توجه به فوکو، واقعیت نقاشی را با زبانی که برای توصیف نقاشی استفاده می کنید، ایجاد می کنید. هدف هنرمندان برای شما مهم نیست آنچه که برای شما مهم است تفسیر شما از نقاشی است - این واقعیت است. فوکو می گوید که بقیه کتاب، توضیح این ایده است. همانطور که با Velasquez، قصد فوکو اهمیت ندارد. آنچه شما فکر می کنید مهم است شما یک تاریخ از حال حاضر را با ایجاد یک جهان که به طور فزاینده ای آزادی شما را افزایش می دهد. کسانی که در کنترل سیاسی هستند، واقعیت را کنترل می کنند و تصمیم می گیرند چه چیزی طبیعی است، مهم است، چه واقعی است. برای به دست آوردن زندگی خود، آزاد بودن این است که یک واقعیت متفاوت برای خودتان ایجاد کنید. اگر شما به شخص واقعیت نداشته باشید، با ایجاد یک دیدگاه متفاوت، خودتان را ایجاد کنید. اگر دوست دارید به این فکر فکر کنید، فوکو را دوست دارید اگر شما متعصب هستید، یا چیزی جز تفکر در راه های جدید، این کتاب برای شما مناسب نیست.
مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب نظم اشیاء: دیرینه شناسی علوم انسانی
خرید کتاب نظم اشیاء: دیرینه شناسی علوم انسانی
جستجوی کتاب نظم اشیاء: دیرینه شناسی علوم انسانی در گودریدز
مشاهده لینک اصلی
فوکو سخت دسته بندی است. بعضی او را بعنوان یک پست سازنده می بینند، برخی دیگر استدلال می کنند که او یک تاریخنگار جدید است. من فکر می کنم او خود را به عنوان نسل فریدریش نیچه می بیند. اولین بخش این کتاب به سادگی بر روی سطح سرگرمی است. تجزیه و تحلیل Foucaults از Velasquezs Las Meninas به عنوان مقاله ای است که می تواند به صورت خود بخواند. من همچنین از بحث فوکول در مورد دون کیشوت لذت بردم. بخش دوم کتاب بیشتر از یک مطالعه تاریخی است. فوکو تئوری جالبی در مورد تغییرات معرفت غالب - یعنی روشهایی که ما دانش را سازماندهی می کند - دارد و تحلیل متون روشنگری برای اثبات بحث خود را انجام می دهد.
مشاهده لینک اصلی
من واقعا نمی دانم چه چیزی از میشل Foucaults نظم چیزها. بعضی چیزها به نظر میرسد و دیگر چیزها جدید است. چیزهایی که واقعا جدید هستند و چیزهایی که جدید هستند درست است. فوکو استدلال می کند که نقطه عطفی در فهم و بررسی وجود دارد که در طول قرن 18 میلادی، شاید در نزدیکی انتهای دم، رخ داده است. همه چیز خوب است تا کنون، و این قطعا یک راه برای تقسیم کردن داستان فکری است. فوکو درست است که عصر روشنگری راه های جدیدی برای تفکر در مورد انسان ها و جهان به ارمغان آورده است، اما بقیه ادعا نمی کنند که فهم شوند. فوکو این ایده پیچیده ای دارد که نقش زبان در دانش به قرن 18 تغییر می کند. چگونه او این را تعیین می کند؟ از طریق تجزیه و تحلیل فنولوژیکی، نگاهی به نحوه استفاده از برخی از عناصر کلیدی در طول زمان تغییر کرد. این حداقل یک روش اصلی در مورد مطالعات است. اما این تجزیه و تحلیل فیلمی یا معنایی تقریبا نوعی شواهد لازم را برای توجیه چنین ادعاهای قدیم به عنوان فوکو به عنوان ساخت را ارائه می دهد. شاید کسی آن را هوشمندانه تر از من می توانست نظرات خود را به من توضیح دهد و مدارک Foucaults را برای ادعاهایش به من بدهد. من نمی توانم فوکو را درک کنم. می تواند مشکل من باشد
مشاهده لینک اصلی
شاید مفید ترین کتاب برای جمع آوری ایده هایی از Foucaults است که از طریق کارش پراکنده شده است. اول، با جمع آوری تاریخچه معرفت های کار، زندگی و زبان، نشان دادن الگوهای انقباض، این یکی را فراهم می کند Focoult بسیاری از فضا برای تفسیر ساختار فعلی (و یا شاید فعلا) خود را در مورد علوم انسانی است. می توان به وضوح کشف کرد که اهمیت سوبژکتیویت، عادی بودن و زندگی (بیوپاور) در شکل گیری معرفت مدرن نقش داشته است. دوم، اختلافاتي كه در اينجا توضيح داده شده اند، مجموعه اي از پرسش ها را ارائه مي دهند و گرچه پيشينه هاي فوكولس در مورد آنها پيچيده است، بسياري از آنها از زمان انتشار اين مجموعه در فوكاولت بيشتر بوده اند. از آنجاییکه آثار بعدی او اغلب به بعضی از ایده هایی که در این کتاب در این کتاب ایجاد شده اند، به همان اندازه که اغلب الگوهای خودشان را دنبال می کنند، معتقدند که از بعضی از فصل های اینجا، به خصوص کسانی که در نمایندگی و محدودیت های آن، نقش اندیشه و طبیعت در اندیشه معاصر. واقعیت این است که این خواندن ضروری است بهتر است که برای آنچه که این کتاب است و نه به عنوان چگونگی آن، دیده می شود، گرچه چندین بخش به طور خاص قابل خواندن است.
مشاهده لینک اصلی
من فصل اول این کتاب را در یک باشگاه کتاب خواندم. موضوع کتاب باشگاه نقاشی دیگو ولاسکز Las Menasinas بود که به طور کلی به عنوان نقاشی تحریک آمیز در تاریخ هنر شناخته شده بود. موضوع نقاشی می تواند یک دختر کوچک، پادشاه و ملکه اسپانیا، هنرمند یا بیننده شما باشد. همه چیز در مورد چشم انداز است. با توجه به فوکو، واقعیت نقاشی را با زبانی که برای توصیف نقاشی استفاده می کنید، ایجاد می کنید. هدف هنرمندان برای شما مهم نیست آنچه که برای شما مهم است تفسیر شما از نقاشی است - این واقعیت است. فوکو می گوید که بقیه کتاب، توضیح این ایده است. همانطور که با Velasquez، قصد فوکو اهمیت ندارد. آنچه شما فکر می کنید مهم است شما یک تاریخ از حال حاضر را با ایجاد یک جهان که به طور فزاینده ای آزادی شما را افزایش می دهد. کسانی که در کنترل سیاسی هستند، واقعیت را کنترل می کنند و تصمیم می گیرند چه چیزی طبیعی است، مهم است، چه واقعی است. برای به دست آوردن زندگی خود، آزاد بودن این است که یک واقعیت متفاوت برای خودتان ایجاد کنید. اگر شما به شخص واقعیت نداشته باشید، با ایجاد یک دیدگاه متفاوت، خودتان را ایجاد کنید. اگر دوست دارید به این فکر فکر کنید، فوکو را دوست دارید اگر شما متعصب هستید، یا چیزی جز تفکر در راه های جدید، این کتاب برای شما مناسب نیست.
مشاهده لینک اصلی